You are here : features

THE

KALAIKESARI

MAGAZINE

FOR

November 2015.

IS HERE!

Click here

to

View

or

LATEST POSTS




யாழ்ப்பாணப் பண்பாடு - மறந்தவையும் மறைந்தவையும் - 02

October 28, 2014


யாழ்ப்பாணச் சமூகத்திலே வழங்கிவந்த உறவுமுறைச் சொற்கள் பல இன்று வழக்கிழந்து போயுள்ளன. பொதுவாக பேச்சுவழக்குச் சொற்கள் பல இன்று வழக்கொழிந்து போனமையும்  புதிய சொற்கள், சொற்றொடர்கள் உருவாகியுள்ளமையையும் அவதானிக்க முடிகின்றது.  யாழ்ப்பாணத்தில் வழங்கி வந்த உறவுமுறைச் சொற்கள் பல ஈழத்து ஆக்க இலக்கியங்களிலே பதிவாகியுள்ளன. குறிப்பாக பேராசிரியர் க.கணபதிப்பிள்ளை, கே. டானியல், தெணியான், செங்கையாழியான், எஸ்.பொ. முதலானோர் யாழப்பாணத்து உறவுமுறைச் சொற்களைத் தமது படைப்புக்களிலே பதிவு செய்துள்ளனர். பழந்தமிழ் இலக்கியங்களிலும் , இடைக்கால, பிற்கால இலக்கியங்களிலும் உறவுமுறைச் சொற்கள் ஆங்காங்கே இடம் பெற்றுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது. தாய் – தகப்பன், பேரன் – பேத்தி, மாமன் – மாமி, பெரிய தாய் – பெரிய தந்தை, சிறிய தாய் – சிறிய தந்தை, மைத்துனன் – மைத்துனி, சகோதரன் – சகோதரி முதலானவர்களை முறைகூறி அழைக்கும் சொற்கள் இன்று காலதேச வர்த்த மானங்களுக்கு ஏற்ப மாறுபட்டு வந்துள்ளமையை அவதானிக்க முடிகின்றது.                                                                                                                                                   தாய் :  ஆச்சி, ஆத்தை, அம்மா : தாயை ஆச்சி , ஆத்தை என அழைக்கும் வழக்காறு இன்று இல்லாமலே போய் விட்டது. அம்மா என்று அழைப்பதே இன்று பெருவழக்கில் உள்ளது. தாயை ஆச்சி, ஆத்தை என அழைப்பது அநாகரீகமானது என்ற மனநிலையும் உருவாகியுள்ளது. யாழ்ப்பாணத்திலே இன்று தாயை “மம்மி” என அழைக்கும் வழக்கம் மெல்ல மெல்லத் தலைதூக்குவதையும் காண முடிகின்றது. தகப்பன் :  அப்பு, ஐயா, அப்பா : இன்றும் முதியோர் சிலர் தகப்பனை ‘அப்பு’ என்று அழைப்பதை அவதானிக்கலாம். எனினும் தகப்பனை ஐயா என்று அழைக்கும் வழக்காறே அண்மைக்காலம் வரை பெரும்பான்மையாக வழங்கி வந்தது. ‘ஐய’  ஐயா என்று சொற்கள் தலைவன் என்ற பொருளிலே பழந்தமிழ் இலக்கியங்களிற் பயின்று வந்துள்ளமையையும் அவதானிக்கலாம். காவியங்களிலே சகோதரனை ‘ஐய’ என அழைக்கும் வழக்காறும் காணப்படுகின்றது. ‘ஐய நீ அயோத்தி வேந்தருக்கு அடைக்கலமாக’ என வரும் கம்பராமாயணப் பாடலடியை உதாரணமாகச் சுட்டலாம். மிகச் சிறுபான்மையாகத்  தகப்பனை ‘பப்பா’ என்று அழைக்கும் வழக்காறும் உண்டு. சிங்கப்பூர், மலேசியா போன்ற இடங்களில் பணிபுரிந்தவர்களின் பிள்ளைகளே  தகப்பனைப் ‘பப்பா’ என அழைப்பதை அவதானிக்க முடிகின்றது. மேலைப்புலத் தொடர்பினாலே தகப்பன் என அழைக்கும் வழக்காறும் தலைக்காட்டத் தொடங்கியது. இன்று தகப்பனின் தந்தையை ‘அப்பப்பா’ என்று அழைப்பதே வழக்காறாக உள்ளது. பொதுவாகத் தகப்பன் , தாய் இவர்களின் பெற்றோர்களை ‘பாட்டா’, ‘பாட்டி’ என்று அழைக்கும் வழக்காறும் காணப்படுகின்றது. மாமன் :  தாயினுடைய சகோதரர்களை ‘அம்மான்’ என அழைப்பதே மிக அண்மைக்காலம் வரை வழக்கில் இருந்து வந்தது. தாயிற்கு பல சகோரதர்கள் இருந்தாலும் ‘மூத்த மாமன்’, பெரிய மாமன்’ , ஆசை மாமன், சின்ன மாமன் என பலவாறாக வேறுபடுத்தி அழைக்கும் வழக்காறு நிலவியது. இன்று தாயின் சகோதரனை ‘அம்மான்’ என அழைக்கும் வழக்கம் முற்றாகவே அருகிவிட்டதெனலாம். யாழ்ப்பாணத்து சமூகத்திலே தாய்மாமனுக்கு சிறப்பான முக்கியத்துவம் உண்டு. ‘அம்மான்’ என்ற சொல்லுக்குத் தலைவன் என்ற பொருளும் உண்டு. தேவாரங்களிலும், திவ்விய பிரபந்தத்திலும் ‘அம்மான்’ என்ற சொல் தலைவன் என்ற பொருளிலே வழங்கி வருகின்றது. தமிழர் பண்பாட்டிலே தாய்மாமனுக்குச் சிறப்பான முக்கியத்துவம் உண்டு என்பதையும் இந்த இடத்தில் நினைவு கூறலாம். தாய்மாமனே குடும்பத் தலைவனாக இருந்திருக்கின்றான். பிள்ளைக்குத் தொட்டில் கட்டுவது, பூப்புநீராட்டின் போது நிறைகுடம் வாங்குவது, திருமணச் சடங்கின் போது மணமகனுக்குத் தலைப்பாகை அணிவது முதலானவறைத் தாய் மாமனே செய்வது வழக்கம். குடும்பத்தில் முக்கியமான ஒருவராகத் தாய்மாமன் இருந்தார் என்பதையே மேற்கூறிய விடயங்கள் புலப்படுத்துகின்றன. அம்மான் இன்று ‘மாமா’ ஆகிவிட்ட நிலையில் இப்பண்பாட்டு அம்சங்களும் அருகிவிட்டன.  பெரும்பாலும் உறவினர், நண்பர்கள், அயலவர் அனைவரையும் அழைக்க ‘மாமா’ என்ற சொல்லையே பொதுவாகப் பயன்படுத்துகின்றனர். இன்று சிறுபான்மையாக ‘அங்கிள்’ என்ற ஆங்கிலச் சொல்லும் மெல்ல மெல்லத் தலைக்காட்டத் தொடங்குகின்றது.  மாமி : தகப்பனுடைய சகோதரிகளை , சகோதரி முறையானவர்களை ‘மாமி’ என்று அழைப்பதே இன்றும் பெருவழக்காக உள்ளது. சில பகுதிகளில் ‘அத்தை’ என அழைக்கும் வழக்கமும் உண்டு. மாமி, அத்தை ஆகிய இரு உறவுமுறைச் சொற்களும் நீண்ட காலத்தில் இருந்தே வழங்கி வந்துள்ளது எனக் கருத முடிகின்றது. உதாரணமாகப் பின்வரும் தாலாட்டுப் பாட்டைச் சுட்டிக்காட்டலாம். ‘மாமி அடித்தாளோ மல்லிகைப் பூச் செண்டாலே, அத்தை அடித்தாலோ அணைத்தெடுக்கும் கையாலே’. பெரிய தகப்பன் : தந்தையின் மூத்த சகோதரர்களை ‘பெரியப்பு, ‘பெரியையா’, ‘பெரியப்பா’ முதலான சொற்களால் அழைப்பதே வழக்கமாகும். மிக அண்மைக் காலம் வரை ‘பெரியையா’ என்ற சொல்லே பெருவழக்காக இருந்தது. இன்று ‘பெரியப்பா’ என வழங்குவதே பெருவழக்காக உள்ளது. பெரியம்மா:  தாயின் மூத்த சகோதரியை, தகப்பனின் மூத்த சகோதரனின் மனைவியைப் பெரியாத்தை, பெரியாச்சி, பெரியம்மா முதலான சொற்களால் அழைப்பதே வழக்காறாக இருந்தது. பெரியாத்தை, பெரியாச்சி வழக்கிறந்து போக மிக அண்மைக் காலம்வரை பெரியம்மா என்ற சொல்லே வழங்கி வந்தது. இன்று ‘ பெரியன்ரி’ என்ற சொல்லே (பெரிய அன்ரி) பெரியம்மா என்ற சொல்லுக்குப் பதிலாக வழங்கி வருகின்றது.  சகோரதரர் : உடன் பிறந்த மூத்த ஆண்களை, உறவினர்களின் மூத்தவராக இருப்பவரை ‘அண்ணா’ என அழைப்பதே வழக்கம். ‘அண்ணா’  என்பதன் மாற்று வடிவமாக இதனைக் கொள்ளலாம். சின்ன, பெரிய , மூத்த முதலான அடைகளைச் சேர்த்து. ‘அண்ணை’ என அழைக்கும் வழக்காறு இன்றும் உண்டு.  நல்லூர்ச் சின்னத்தம்பி புரவர் என அழைக்கப்படுபவரின் இயற்பெயர் செயதுங்க மாப்பாணமுதலியார் என்று தோம்புகளையும் சீட்டுக்கவிகளையும் சான்றுகாட்டி நிறுவமுகாந்திரம் தி.சதாசிவஐயர் முயன்றுள்ளார். யாழ்ப்பாண பிரதேசத்தில் வழங்கி வரும் உறவுமுறைச் சொற்களில் அடிச் சொற்களை ஆராய்வது சுவைபயப்பதாகும். இங்கு வழங்கும் உறவுமுறைச் சொற்களினூடு குடும்ப உறவு, சமூகப்பின்னணி, வாழ்வியற்தளம் முதலானவற்றையும் கண்டு கொள்ளலாம். கால மாற்றம், சமூக மாற்றம், பண்பாட்டுப் பரிமாற்றம் , அகலுலகத் தொடர்பு முதலான பல்வேறு காரணிகளால் பழைய உறவு முறைச் சொற்கள் மறைந்து புதிய சொற்கள் புகுந்துள்ளன.